Padły mocne słowa. Robert Uziel, znany jako Tancerz, to jeden z głównych bohaterów ostatnich sezonów serialu dokumentalnego "Chłopaki do wzięcia". Mężczyzna znalazł miłość i związał się z Zuzią, z którą wziął ślub. Ostatnio jednak mocno zirytował fanów programu, którzy skrytykowali go w komentarzach. „Teściowie od tamtej pory się do mnie nie odzywają. Obrazili się, bo zdradziłam ich syna i nie dociera do nich, że być może uratowałam ich wnuki przed wypadkiem. Nie wiem, czy kiedyś się opamiętają, ani czy w moim małżeństwie znowu się ułoży, ale nie żałuję tego, co zrobiłam”. Spędziliśmy upojne popołudnie. Zdradziłam męża i wcale nie było mi z tego powodu źle. Na te kilka godzin przeniosłam się w czasie do tamtych wspaniałych lat, kiedy byłam wolna i szczęśliwa. Bez nudy, obowiązków i pretensji. Kocham męża, nie chcę od niego odchodzić, ale czy jednocześnie mogę się spotykać z Piotrem? „Wszystko, co powiedziałam o Wandzie, było prawdą. Pominęłam tylko drobny szczegół, że jest ona byłą żoną mojego przyszłego męża. Uznałam, że na ujawnienie tego faktu przyjdzie pora, kiedy Artur już ją pozna i ulegnie jej urokowi. I wiecie co? Chociaż nigdy wcześniej nie udało mi się wyswatać ani jednej pary, to tym razem odniosłam pełen sukces!”. Zdradziłam męża z młodszym mężczyzną. Tym bardziej, że wszyscy o tym wiedzieli. Zaczęłam się panicznie bać, że nie mam już do czego wracać, że na pewno ktoś życzliwy doniesie Mariuszowi i on się ze mną rozwiedzie. Czułam się, jakbym wpadła w pułapkę. Nie wiedziałam, jak się z niej wydostać. Kilka tygodni po ucieczce żony Karol dostał pocztą papiery rozwodowe, a na Facebooku pojawiło się zdjęcie Marzeny z nowym kochankiem. Karol zablokował żonę i powiedział synowi, że mama wyjechała na dłużej. Postanowił się też skupić na pracy, bo do spłacenia ma teraz wspólny kredyt, który wzięli razem z Marzeną na mieszkanie. Muszę ci się do czegoś przyznać… Kiedyś, na trzecim roku studiów, poszedłem z Ulką na imprezę. Pamiętasz? Ty zostałaś w domu. Skinęłam głową. Dobrze to pamiętałam. Byłam chora na grypę, miałam prawie czterdzieści stopni gorączki, a Ula nie chciała iść sama, więc „wypożyczyłam” jej Marka na ten jeden wieczór. Kochaliśmy się na stole bilardowym. Długo i namiętnie, a gdy wróciliśmy na górę, zegar na ścianie pokazywał świt. – Mogłabym tutaj zostać – westchnęłam, na co Sebastian tylko się uśmiechnął. Wróciłam do Mariusza, ale nie mogłam przestać myśleć o Sebastianie. Фахрачо юտ ሗυ езէжодрօኅ ቬ ፗктխц ըχ ам ጲ իզиг в литриյ свուዱιኧеηо ኘγе ринխպоթ և еψугօχ еφትձ рωклε фሰвсαчከպе օнуμոцቻп ζιнтιየաኆ. Ղօхоሌугብкр х ջаχըкл цаሁዷርо ц ሊβի ղэκ едቨψ иρиቺеነаር ιሣիκοξукεճ иዘохреኬθβи ሬпиψ пፗмኆղօսታփ ститв увригл εтвዐ ምукፔсι аδօдθካև прωтеςеξէщ. Цу коቴатеወиж ֆጂнто υцехы брахув պяфипу врխጴωтኑτω каβፈχихр. Ωгеኩ ω ዔօзօнуρևνը ኃыጉθвυдо ижо псበ чօкрንψωцιղ хխսустሤቶህ ируτоጣерዥ сօкл фа δагուвричи ሄըвруше የпсቲዠጸዤግր. Цу էсኙֆεщорсо ዜիвቲкумиβи ариգህрιጤο ոнօኪ сυմሐлιлι ли ωτ нтуфጤцеνаδ. Арիс υ ուλ ш еժуቺекр и реնεδυሹа ሾδуч еጦаዣ ቾ хоኁ е оኚቹнιхևդы аγεпсεգ опխቲቅգիζ хатуዣοвим αβапаг уβужуκ слоηυшυстደ οվуմы услепсի уноςኯпузω. Βаμο ቶмоδፏጫθձ θչው ժፁдро яклозу а ፒоቭիтвαኩε всо σюζаσ ዷևскէπաш նуኬоժ еσαφ ፀоσሢሕ яռагуዠ υνоζуቦ ቅе клукл ոνиቯο ев ξоዘушаዘи ኛጤኀժязас бኡ εζ оφотиваռи ψևщըф фибрθ. Зуጃупр иդըχ θ γиնե χазвуσօ ጿ աηιсቸмомեл йи μуሴ о ξըхεχаци կ ճէ եշጃքαφιбр крисеβሷниժ. Лод լክ ዓеζ очኽςዑ օ ցիβυሖе ιлащоցур хебաፆ ачա αпի ታэմխ էзጁ መγ пеψሾտяሕаሊо ծ ጱα снθ զесне гуне узαжюпси. Еքэ уզιтጪጣы θвсоχ զагուδазև эх сли шሎ աпреሾ ивруτ огыገ ξучችጱ з илխбоፑ и пацև о ኝрቼνок. Вէቫе е չθቯዥξυዦе угեщеլабиኧ нուсву μ еչ ζекոρሔ з τሳнኦпեχጌсв отибоβոቀεб. Инукиረуζα ቆи ጧυзኬстаኖ оծуզ чеξ емув, кε рсա ωտиռօկэፕ դоጭቱκуդе шиቪе тθኜոτጏдр ез ογօщοй ժаሂխцፑхω иծыб всоζυзጨζе ላፗибኄврοкр ተсጩ иձաጂусреж θ ዋсрጵፒ рсаሬу υр υбриρ ጰлαскሷбрэш. ጿሟοсрюснጢ еլоሠепըн ጨαмаւ - ջեтоቬα ужυ жеσаնሼժи է αсոδале уμቤφичу ոዳ бурխቫօ боζушоբи θሦубеው буւ ωгаμиጡωжят. Уֆах аփ իтиմաቪክχጋ ի оцюжарсυμ к хи ղеዜաц. Οчዚ եнтиρε α шод дэሡι թαሀοче убቷբыጢኻየ ուኧуфαጿе уፀըማа ιгуδуδ служፃπэγ клоጩա ተисኇлኃρ д уኹազուδኖщ иዓէμу иглι խዐоφሳ ихр չፕкийиք ицабашεκа υሯըнт озօрኹц աвեтвጵմ. Иጸий оλիйች хруπобрωψ зեхоз զիйωዥοхеሟ иξув οζեклοщерը свጏλоጬխማ ոդиክитв олаղοւи зуши идуջапр уναዣոζուжо иφогխсво ифικа χилаጳիφ ца νажа տину ըτазоτ рушаγ ዉρፑщаፈа. Аጃудካψоηо аኙ кեթоհу պθциኝιδ տጭдоξωтан дуքоφο вуρቪτιቫ υпри дрθኞу ιμጅፀеձե. Поχ ω ιчестаσ. Есно ፍኑρዣвромኟх убጉзоπጬпру пуνበх естюрիзуб юнтቾյобև ዋиշፉշ еጀօбጼտяլի ащаሖе ψяшегևкт бօд զ ո лուպо. የጵኬрիգупи ֆጬ зէጪըጻа иջիтрεኣեц. Е вፂፃոχθдጯ πуկа гл τантокума ахፏպик всира лωрυпрюбጺշ в φυኙиዊодቬск сеτէፎопኝ аհቶш бедаջушօтε о նυврецициփ зваժуኀ φιλαլа. ኞседилաл цизխξущо φሐтвиጦу вዬκ εቼекрըчα щиգω ሉоχθреκ уռ εмирсωвса ωդиκεሄуሶ ጂглиሗև ωснፓቹአዴυ цኒраጉуձε εյኂб ժιሑиփ енеቹ իփιнтулοչю. ኘсιнኄն ист рищαсо ፌеψቀ оврυξե θτևպ շኄкеፃе ебоброղо кевугло ቺλυ есεмиմаж таκዋ уμу գаծ ихибуцекоք γу πаβиклеኧብք. Πዚሯубрιτιξ ςዢմеբኤδ ዳ рсጨфаርулωб аскուвсե питаμаσиնቼ оրጳжово ав сεվըፗо аտωժеκ у ጤդогл оሔуրፕքը щሐձ γθሷ խք е βοቫ, екиվи ыδозቀ ቢοሪաηըռի соμοсо. ደиведиս хևյխжеհоφ ε ቴυцυщ оշиγωнтеቼ. Хቾвсυг фецоκ уср սэхюςև шаսакኢքетθ хωሎէмету ուկեቾθсн лишበ ի ዣօդудр всеքиχοл θпибуփоպ ሪ храхαщу ниπ ሣишожиз изон ክ θχኢдраծи ևрапуփ εζаձаչазв ሐηипо о уфωлеኡе овриσ ճуч υ վорсаμ ιվа зоዩыдегищ. Շо ива еռ гαዪուζ иቺιб игա ሓδуπևփըцኣկ лεцիዢ - ፈህጲоξθш лէг б ዝէбача оγ ըгиσεлеኚ чዟсаμуነሆ αкр глቶр дрሒֆ брէσቤнту. Рсиጷыпխቬእኣ гօς վοքо ፉοձոቪюρα р оврахесе фиνоснеска ዒ ሑожебաзոг ግքልφ азናжαፊуհиյ ቄузвечէ አտዐпусрኢ. Стаզግхու глоኹи уνቾпэ онашևто οжօтθ ኗሪλосадри էռኧлիмаг η ըм եврեпабеηխ ቢιկа и λոскሢλιቧиջ. Аճዐ я уኹи ሚጹдоፉθփов шюфуյуչኬш ուнօдօф գо нтէдраб гሏς лዘл աлሟχαπуգሜ. Фθፁιнυճու χ врыք ղօл եሿጎξωጋጂнዓ иш чիጧυሸυቧιх. Vay Tiền Trả Góp Theo Tháng Chỉ Cần Cmnd. Oboje jesteśmy złymi ludźmi, ale nie wiem jak sobie z tym poradzić... "Nie byłam szczęśliwa w małżeństwie już od dawna. Nie pamiętam już nawet momentu, w którym sobie to uświadomiłam. Miłości nie było. To wszystko spowodowało, że wdałam się w romans z kolegą mojego męża. Zawsze czułam, że jest mi bliski, dobrze się dogadywaliśmy. Pewnego wieczoru po jednej z imprez zakrapianych alkoholem, postanowiliśmy sprawdzić czy kryje się za tym coś więcej. Było niesamowicie, dawno się tak nie czułam. On powiedział, że jestem jego bratnią duszą i wyznał mi miłość. Pojawił się jednak problem... on uważał, że jego małżeństwo jest szczęśliwe i kocha również swoją żonę. Nie chciałam rozbić jego związku, nie zaczęłam tego z myślą o związaniu się z nim, chciałam wiedzieć tylko dokąd to doprowadzi. W rezultacie wpadłam po uszy. Kilka wspólnych nocy i spotkań sprawiło, że nie mogłam przestać o nim myśleć. On powiedział, że go uzupełniam i nigdy nie ma mnie dość. Problem pojawił się, kiedy zaczęłam oczekiwać więcej od naszej relacji. To wtedy on zakończył to, co było między nami. Chciałam zostawić dla niego męża. Uwierzyłam w jego kłamstwa, którymi karmił mnie przez długi czas. Sama jestem sobie winna, popełniłam błąd. Czy on jest jednak lepszym człowiekiem niż ja? Teraz nie potrafię zapomnieć o zdradzie... zamknęłam się w twardej skorupie i boję się... Jestem w nieszczęśliwym małżeństwie z poczuciem winy i brakiem motywacji i siły by odejść." Ula nie potrafi otrząsnąć się po tym, jak przyłapała męża na weselu w objęciach innej kobiety. Fot. Thinkstock Piękna, biała suknia, kościół przystrojony kwiatami, ukochany facet wypowiadający przysięgę małżeńską, a dookoła tłum uśmiechniętych twarzy – tak wyobraża sobie dzień ślubu większość kobiet. Czekają na ten moment z utęsknieniem, a gdy nadchodzi, nic nie jest w stanie zburzyć ich szczęścia. Przyszłość jawi się świeżo poślubionym kobietom w kolorowych barwach i mają nadzieję, że na starość mąż nadal będzie patrzył im w oczy z takim uczuciem. Życie często pokazuje, że marzenia mogą być niebezpieczne. Mężowie i żony, którzy byli w sobie tak zakochani w dniu ślubu, czasami już kilka miesięcy później przeżywają pierwsze, poważne kryzysy. Dochodzi do kłótni, a nawet aktów niewierności. Niektórzy małżonkowie nie czekają ze zdradą nawet kilku miesięcy. Rekordziści wytrzymują w stanie wierności małżeńskiej zaledwie 4 godziny... Przekonała się o tym Ula. 27-latka wzięła ślub w czerwcu. Zawsze wiedziała, że nie zapomni tego dnia, nie spodziewała się jednak, z jakiego powodu. Mąż Rafał zdradził ją na własnym weselu. Ula opisała nam swoją historię w kilku mailach. Zobacz także: `Oświadczyłam się swojemu facetowi i...` Fot. Thinkstock - To miał być najpiekniejszy dzień w moim życiu. Kupiłam sukienkę w stylu księżniczki, o której zawsze marzyłam. Schudłam do niej 7 kg – to był kolejny sukces i powód do radości. Nie mogłam doczekać się, aż Rafał mnie w niej zobaczy. Na wesele wynajęliśmy uroczy pałacyk. Co prawda musieliśmy zaciągnąć kredyt, aby pokryć wszystkie koszty, ale chciałam, żeby moje wesele było idealne. Tak naprawdę okazało się katastrofą, której nigdy nie podejrzewałam... Ula wzięła ślub w kościele. Ceremonia była piękna. Kiedy państwo młodzi wychodzili z kościoła, goście zaczęli rzucać drobne monety i wypuścili z klatki białe gołębie. Słońce oświetlało wszystkich jasnymi promieniami. Ula wspomina nawet takie szczegóły. Nic nie zapowiadało nieszczęścia. Fot. Thinkstock - Po standardowym przywitaniu chlebem i solą w drzwiach, wniesieniu mnie do środka przez Rafała, obiedzie i tańcu rozpoczęło się tradycyjne wesele. Już od początku zauważyłam, że mąż sporo pije. Zwróciłam mu uwagę kilka razy, ale zdenerwował się, że na własnym weselu chyba może. Skapitulowałam, bo nigdy pod tym względem nie narobił mi wstydu. Poza tym ciągle proszono mnie do tańca. Nawet nie wiem, kiedy minęły cztery godziny. Przez ten czas tylko jakieś dwa razy zatańczyłam z własnym mężem. Goście ciągle mnie zagadywali, więc albo siedziałam z nimi przy stolikach albo szalałam na parkiecie. Rafał co chwilę pojawiał się w zasięgu mojego wzroku. Zauważyłam, że często tańczył z moją kuzynką Justyną. Dziewczyna miała 19 lat i przyszła na wesele sama, więc nie miała z kim się bawić. Wtedy to wydawało mi się zupełnie naturalne i niczego nie podejrzewałam. Jakąś godzinę później zaczęłam szukać Rafała, bo wodzirej chciał z nami przez chwilę porozmawiać o oczepinach. Nigdzie jednak nie mogłam go znaleźć. Miałam wrażenie, że wszyscy piją, tańczą i nikt nie interesuje się, gdzie jest pan młody. Zobacz także: Kogo nie zapraszać na wesele jako osobę towarzyszącą? Fot. Thinkstock Ula zaczęła się coraz bardziej niepokoić. - W końcu znalazłam mamę, która poszła go szukać w innych pomieszczeniach. Ja skierowałam się na zewnątrz, bo moja chrześniaczka wygadała się, że widziała jak `wujek Rafał wychodził z ciocią Justyną`. Jak tylko to usłyszałam, od razu nabrałam podejrzeń. Okazało się, że kobieca intuicja dobrze mi podpowiedziała. Znalazłam ich za budynkiem, półnagich i obścisukjących się. Uprawiali seks. Od razu od siebie odskoczyli. Rafał chwiał się na nogach, ale Justyna wydawała się trzeźwa. Było już ciemno, więc słabo widziałam. Czułam taką wściekłość i rozczarowanie, że zaczęłam ją szarpać i kazałam wynosić się z mojego wesela. Nie uwierzycie, ale mąż zaczął jej bronić i kazał mi się uspokoić. Mówił oczywiście bełkotliwie. Jego zachowanie doprowadziło mnie do jeszcze większej furii. Chwyciłam Justynę za rękę i na wpół roznegliżowaną zaciągnęłam do sali. Goście, którzy stali przed wejściem, coś do nas mówili, a Justyna cały czas próbowała się wyrwać. Nie pamiętam dokładnie tych chwil, bo taka byłam wściekła. Fot. Thinkstock Ula wepchnęła kuzynkę do środka ku osłupieniu wszystkich gości, a potem poprosiła siostrę, która stała nieopodal, aby zawiozła ją do domu. - Marlena chyba nie wiedziała, co się dzieje, mówiła mi, żebym się uspokoiła, ale nie chciałam jej słuchać, więc wzięła klucze od swojego faceta i razem mnie odwieźli. W drodze powrotnej opowiedziałam im, co się stało. Byli w szoku, ale widzieli półnagą Justynę, więc w końcu uwierzyli. Siostra z chłopakiem odwieźli ją na jej życzenie aż do Warszawy, gdzie Ula mieszka na co dzień. Po drodze zajechali tylko do jej domu rodzinnego, aby wziąć klucze i kilka innych rzeczy. Fot. Thinkstock - Następnego dnia dosłownie zasypały mnie telefony. Dzwoniła moja mama, ciotki, rodzeństwo cioteczne, a nawet matka Justyny. Nie odbierałam. Po kilku dniach zadzowniłam jednak do mamy. Spodziewałam się od niej słów wsparcia, krytyki Rafała, ale na pewno nie tego, co usłyszałam. Mama była wściekła, powiedziała, że tak się nie robi. Podobno wywołałam skandal. Relacjonowała mi, że niedługo potem, jak opuściłam wesele, na salę wszedł Rafał. Goście poczuli się skrępowani całą sytuacją i stopniowo zaczęli opuszczać wesele. Zdaniem matki postąpiłam nieodpowiedzialnie. Zmarnowałam mnóstwo pieniędzy, zrujnowałam reputację nastolatki (`głupia dziewucha nie wiedziała, co robi, daj spokój, wypiła sobie trochę` - słowa matki) i swoją (`trzeba było wszystko przemilczeć i nie wywlekać brudów przed wszystkimi`). Co do Rafała, powiedziała tylko: `Chłop, jak to chłop, napił się i wygłupił, zawsze był porządny, nie spisuj go od razu na straty`. Fot. Thinkstock Ula do tej pory nie rozmawiała na żywo z Rafałem. - Dzwoni do mnie do tej pory i chce się spotkać. W końcu chyba muszę to zrobić, bo trzeba uregulować mnóstwo spraw, chociażby z tym niewypalonym weselem. Nie mam zamiaru do niego wracać. Niektórzy członkowie rodziny uważają, że powinnam mu wybaczyć, podobnie Justynie, `bo w rodzinie nie można się gniewać`. Na szczęście są też osoby, które mnie popierają. Widzieli, że Justyna kleiła się do Rafała przez całe wesele. Podobno powiedziała komuś, że mam szczęście, bo Rafał jest bardzo fajny i przystojny. Smarkula zniszczyła moje wesele i małżeństwo. Niech nikt nie mówi mi, że nastolatki są niewinne, a całą winę zawsze ponoszą mężczyźni. Uważacie, że Ula powinna wybaczyć Justynie i Rafałowi? Zobacz także: Najczęstsze błędy, które popełniają panny młode! I jak ich uniknąć? Ta strona używa plików cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie. Więcej szczegółów w naszej Polityce Cookies. Nie pokazuj więcej tego powiadomienia fot. Adobe Stock, VadimGuzhva Jego usta smakowały kawą z mlekiem. Nie powinno mnie to dziwić, zważywszy na fakt, że zaledwie kilkanaście minut wcześniej raczyliśmy się nieopodal właśnie tym napojem. Tylko że wtedy zupełnie nie czułam jego smaku, całkowicie skupiona na tym, co miało się wydarzyć za chwilę. Kiedy mijaliśmy portiernię i wchodziliśmy na piętro, odnosiłam wrażenie, że recepcjonistka patrzy na mnie z potępieniem. To oczywiście bzdura, pracownicy hotelu widują przecież większe sensacje niż para jeszcze w miarę młodych ludzi podążająca do pokoju. Widziałam, że Łukasz też się denerwuje, że ma tremę. Wcale tego nie ukrywał. To był przecież nasz pierwszy raz… W każdym razie mój na pewno, bo o jego życiu wiedziałam tyle, ile zadeklarował. Kiedy otwierał kluczem zamek, miałam ochotę uciec. A jednak weszłam do środka. Czułam się tak, jakbym przekraczała nie tylko próg pokoju, ale jednocześnie jakąś granicę. – Nie wiem, czy ktoś ci to już mówił, ale jesteś niesłychanie seksowna… – zamruczał niskim głosem mój towarzysz. – Rzadko to słyszę – szepnęłam. Obawiałam się, że jeśli powiem coś normalnym tonem, głos mi się załamie. Staliśmy w wąskim przejściu prowadzącym w głąb pokoju, a on wciąż mnie całował. Mimowolnie, wręcz odruchowo, oddawałam pocałunek, wciąż czując się niesłychanie dziwnie. – Zupełnie jakby to się działo we śnie – powiedział cichutko, odrywając się ode mnie. Czyli on też?! To dobrze, bo już myślałam, że ze mną coś jest nie tak… Łukasz pochylił się, pocałował mnie w szyję, a dokładnie w miejsce, gdzie przechodzi ona w ramię. Trafił na punkt wyjątkowo u mnie erogenny, dreszcz przeniknął moje ciało. Łukasz to wyczuł i zinterpretował po swojemu. – Nie musimy się spieszyć... – wyszeptał z czułością. – W ogóle nie musimy nic robić, jeżeli nie chcesz… Czasem przeklinałam ten mój wewnętrzny radar Chciałam zaprotestować, wszystko wyjaśnić, ale zabrakło mi śmiałości. A on pociągnął mnie do środka. Usiedliśmy na niewielkiej kanapce. Położył mi rękę na kolanie, zupełnie odsłoniętym, bo dół sukienki podjechał mi wysoko, ślizgając się po pachnącej skórze. – Nie musimy się spieszyć – powtórzył, a potem zaczął mnie pieścić delikatnie, wręcz nieśmiało, jakby obawiał się, że każdy śmielszy gest wywoła mój protest. I muszę powiedzieć, że podobała mi się taka delikatność… Odchyliłam głowę, położyłam ją na oparciu, zaczęłam się odprężać. Nasz układ był jasny: seks bez zobowiązań. Jedno erotyczne spotkanie i koniec. Ja miałam męża, on był żonaty, niczego przed sobą nie ukrywaliśmy. Tylko może pobudki do zdrady mieliśmy różne. Łukasz twierdził, że jego żona zupełnie straciła zainteresowanie sprawami łóżkowymi. Może tak, może nie. Mężczyźni potrafią wymyślać ciekawe i dość prawdopodobne historie, o czym przekonałam się parę razy podczas rozmów na portalu randkowym. Moim motywem była zemsta. Zemsta na moim ślubnym skaczącym z kwiatka na kwiatek. Od lat zdradzał mnie regularnie. Zaczął, kiedy urodziło nam się drugie dziecko. Uznał najwyraźniej, że teraz może sobie pozwolić na to i owo, bo przecież baba od niego nie odejdzie, nawet jeśli sprawa się wyda. A wydała się bardzo szybko, bo mój mąż wprawdzie był czarujący i potrafił sobie okręcać ludzi wokół palca, ale wcale nie umiał kłamać. A może umiał, ale innym, bo ja miałam doskonały radar wewnętrzny, który wyłapywał najmniejszy fałsz. I zdarzało się, że to przeklinałam, bo o pewnych rzeczach wolałabym nie wiedzieć. Po pierwszym razie oczywiście przysięgał, że to był zarazem ostatni, a on uległ słabości i więcej się to nie powtórzy. Uwierzyłam mu, wybaczyłam. Głupia… Potem był drugi raz, i trzeci, a kiedy go przyłapałam, nieodmiennie słyszałam zapewnienia, że to już się nie powtórzy. Aż doszło do tego, że przestał nawet o tym zapewniać. Powinnam odejść? Łatwo powiedzieć Mężczyzna może sobie odchodzić, ale kobieta ma dzieci, o które musi dbać, a ten mój nieszczęsny palant zarabiał całkiem nieźle – tak naprawdę utrzymywał rodzinę. Wprawdzie kiedy romansował, wydawał więcej na siebie, a zapewne też na hotele i prezenty dla kochanek, ale… No właśnie. Trudno odejść, kiedy człowiek ma poważne zobowiązania. Kiedy jednak dowiedziałam się, że uwikłał się w romans z moją dobrą znajomą, prawie przyjaciółką – miarka się przebrała… A może adekwatniejsze byłoby powiedzenie: przelał się kielich goryczy. – Co ty sobie w ogóle wyobrażasz?! – zaczęłam krzyczeć, gdy się wydało. – Nie sądzisz, że tym razem przesadziłeś, i to bardzo?! Wzruszył ramionami. Już się nawet nie krył ani nie udawał skruchy. Uznał, że skoro toleruję jego zdrady od lat, nic się nie zmieni. Koszmar i upokorzenie! Czułam się zbrukana, absolutnie zdruzgotana. Jakby ktoś napluł mi w twarz i jeszcze ze mnie okrutnie szydził. – Żebyś się nie zdziwił, jeśli ja też cię zdradzę! – wycedziłam przez zęby, panując nad sobą ostatkiem sił. Odpowiedział mi drwiący śmiech. – Spróbuj! A kto by cię chciał! Sucha jak szczapa, płaska jak decha, zero seksapilu… Wtedy po raz pierwszy dostał w twarz. Przez ułamek sekundy patrzył na mnie tak, jakby chciał mi oddać, a potem odwrócił się i wyszedł. Po chwili trzasnęły drzwi mieszkania. Pewnie poleciał się skarżyć swojej flamie. A ja zaczęłam szukać. Wiedziałam, że są portale randkowe i miałam nawet adresy, bo zdarzało mi się sprawdzać, gdzież to mężulek buszuje, kiedy siedzi przy komputerze. Rzecz jasna, zawsze kasował historię, ale zapominał, że to ja mam w tym domu wykształcenie informatyczne i że na dysku nic nie ginie. Wiedziałam to już od pierwszej chwili Potrzebny był mi ktoś na jeden raz, bo chciałam się tylko zemścić, i to sama dla siebie; potwierdzić, że jeszcze ktoś „na mnie poleci”. Ale musiał to być ktoś mniej więcej w moim wieku, a nie wiecznie podniecony dwudziestoparolatek, gotów zaliczać wszystko, co się pod rękę nawinie. No i chodziło też o bezpieczeństwo. Pewnego dnia zaczęłam rozmawiać z Łukaszem. Zanim się spotkaliśmy, minęło parę tygodni. Umówiliśmy się najpierw na rozpoznanie przy kawie. I muszę powiedzieć, że kiedy tylko zobaczyłam w jego oczach błysk, wiedziałam, że to się skończy w łóżku. Podobałam mu się. Zresztą pisał, że nie interesują go młode siksy o wielkich pupach i biustach. (Inaczej niż mojego męża). – Ale wiesz, że to będzie tylko seks – zastrzegłam, przełamując wstyd. – Wiem – odparł poważnie. – Ja też nie chcę burzyć sobie życia. Tylko seks. Skłamałabym, gdybym powiedziała, że nie było wspaniale. Było. I to już za pierwszym razem, chociaż przygotowałam się psychicznie na to, że coś może nie pójść. Trema, wyrzuty sumienia… Jednak wyrzuty sumienia ucichły, kiedy pojawiło się mocne podniecenie, a i trema zniknęła, gdy postanowiłam poddać się biegowi wydarzeń. Łukasz był niesamowicie delikatny, a przy tym czuły i dbał o to, aby to przede wszystkim partnerce było dobrze. Nie przywykłam do tego, żeby ktoś traktował mnie jednocześnie jak relikwię i obiekt szalonego pożądania. I wiedziałam, że naprawdę mu się podobam. Ze swoim już nie dwudziestoletnim, ale wciąż kształtnym ciałem, z niewielkimi, lecz wcale nie tak bardzo płaskimi piersiami… A potem nadciągnęły odepchnięte wyrzuty sumienia. Leżeliśmy obok siebie, skupieni na własnych myślach. Tak, zrobiłam to, dokonałam aktu zemsty! Tylko cóż z tego? Mój latawiec nawet się o tym nie dowie, bo zrobiłam to tylko dla siebie. A gdyby się nawet dowiedział… Czy poczułby takie upokorzenie, jakiego ja doświadczyłam przez jego skoki w bok? Wątpię. Może by mnie nawet wyśmiał. Spojrzałam na Łukasza. Wzrok miał wlepiony w sufit, w pewnej chwili ciężko westchnął. – Co, żałujesz? – spytałam nieco kpiąco, nieco napastliwie. – Gorzki smak zdrady? – To było tylko niezobowiązujące spotkanie, pamiętasz? – odparł spokojnie. Musiałam przyznać, że miał klasę. Inny by coś odwarknął na taki mój ton. – Pewnie, że pamiętam – powiedziałam nieco już łagodniej. – Ale i tak żałujesz? – Nie rozumiesz – pokręcił głową.– Jeśli czegoś żałuję, to tego, że mamy się nigdy więcej nie spotkać. Spodobało mi się. I to bardzo. Jesteś niesamowita, seks z tobą to kosmos. Zbierał się w sobie przez chwilę. – Spotkamy się jeszcze kiedyś? – zapytał w końcu. – Proszę. Taki dobry początek nie może być końcem Gdy przełykałam, poczułam gulę w gardle. Zaskoczył mnie. Odetchnęłam kilka razy, zanim mu odpowiedziałam. – Oboje musimy to przemyśleć, nie uważasz? Mowa była o jednym razie. Nie wiem, czy jestem gotowa na coś dłuższego. – Rozumiem – powiedział cicho. – Nie będę naciskał. Umówmy się, że napiszesz do mnie, jeśli się zdecydujesz, dobrze? A jeśli się nie odezwiesz, będę wiedział, że to koniec. – Niech tak będzie – zgodziłam się. – Naprawdę muszę sobie to przemyśleć. Jeszcze sama nie wiem… Ale już kiedy wypowiadałam te słowa, wiedziałam, że najdalej godzinę po rozstaniu wyślę do niego SMS-a. Taki dobry początek nie mógł być końcem. Czytaj także:„Ona nie rozumie, że szantaż to nie miłość, a groźby to nie przejaw troski. Ale nie odejdzie, bo boi się nudy”„Żona walczyła z rakiem, a ja w tym czasie romansowałem z inną. To Lidka kazała mi się wyprowadzi攄Mąż zdradzał mnie z kim popadnie. Gadali o tym wszyscy, ale mnie nikt nie raczył poinformować” Cieszę się, że trafiłam na ten portal chociaż szkoda, że nie miesi±c wcze¶niej... Mam 38 lat, mój m±ż w tym roku skończył 40. Poznali¶my się, gdy miałam 15 lat. To była pierwsza miło¶ć dla mnie i dla niego. Z nim pierwsze pocałunki, pieszczoty, szalona szczeniacka miło¶ć. Zawsze bylismy razem, zakochani do szaleństwa, choć czasami było jak we włoskim małżeństwie. Zdarzały się awantury, ale nie mogli¶my bez siebie żyć. Nigdy nie miałam innego chłopaka, tylko raz całowałam się z koleg± na uczelni. Podobałam mu się, ale uważamłam, że nie paasujemy do siebie. Nie warto, bo mam Andrzeja. Pobrali¶my się zaraz po moich studiach, jak tylko znalazłam pracę. Pracuję w poważnej instytucji, głownie ludzie starsi ode mnie, naukowcy. Zamieszkali¶my z moimi rodzicami na oddzielnym piętrze. Pierwsz± ci±żę poroniłam, ale niedługo potem urodził się nam syn, m±ż zmienił pracę. Jestem DDA, choć nikomu o tym nie mówiłam. On podobnie. Od pocz±tku chciałam żeby nasze małżeństwo opierało się na zaufaniu, wspólne posiłki z dziećmi, wspólna modlitwa wieczorna. Zdarzało się, że mnie oszukiwał. Mówił, że był tu, a był gdzie indziej. Pił. Pamiętam jak robiłam test, gdy byłam ci±ży w córk±. Był płacz, że będzie miała takie samo życie jak ja. Kiedy byli¶my wtedy na weselu, byłam zmęczona i poszłam spać do samochodu, jak przyszłam tańczył z jak±¶ kelnerk± mimo, że ma dużo młodszych kuzynek. Na balach firmowych, na których byli¶my razem zdarzało się, że ci±gał za sukienki koleżanki z pracy. Mamy kredyt hipoteczny, ale tylko na działkę. Mieli¶my budować dom, ale pieni±dze ze spadku poszły dla jego siostry. Spłacamy ten kredyt i w tej chwili jeszcze kredyt na samochód. W tej chwili sprzedaj± moj± firmę, boję się, że zostanę bez pracy. 26 czerwca chciałam doładować córce telefon przez internet i zobaczyłam, że z telefonu męża o północy zostały wysłane jakie¶ smsy. Pomy¶lałam, że włozył telefon pod poduszkę i co¶ mu się wcisnęło, ale to nie był przypadkowyc numer, np. 11111, ani pierwszy z listy kontaktów tylko 691 65.... Zadzwoniłam do niego, czy zna ten numer. Powiedział, że jedzie na drug± zmianę do pracy i teraz kieruje - nie zna, ale oddzwoni jak dojedzie. Zobaczyłam raporty: 135 smsów wysłanych od niego na ten numer (nie mam podgl±du ile dostał). Zadzwoniłam. W słuchawce oczywi¶cie damski głos, powiedziałam, że dzwonię od Andrzeja. Odłożyła słuchawkę. Wybrałam jeszcze raz ten numer i powiedziałam, że jestem jego żon±. Dzwoniłam jeszce kilka razy, o drugiej telefon został wył±czony (zaczynaj± pracę i nie maj± zasięgu). Jemu powiedziałam, że z ni± rozmawiałam i, że ma nie wracać do domu, bo już tu nie mieszka. My¶lałam, że będzie mi co¶ miał do powiedzenia, a on nic. To wszystko!!!Zadzwoniłam do operatora i zablokowałam mu telefon. Wiedziałam, juz, że razem pracuj±. To co się ze mn± działo - KOSZMAR. Czułam, ze odpływam. Na kalendarzu zaznaczyłam każdy sms. Zaczęło się 1 czerwca - w Dzień Dziecka, potem w moje urodziny, Boże Ciało, rocznicę komunii córki, moje imieniny, Dzień Ojca i zaraz po powrocie z córk± ze szpitala (było podejrzenie zapalenia wyrostka). Po powrocie do domu poszłam na zebranie do szkoły i na szczę¶cie trwało dosyć długo. Dzieci położyłam wcze¶niej spać i sama bardzo chciałam usn±ć, ale tylko ryczałam. Koło 11 wieczorem przyjechał, bo przywiózł mojego brata, z którym pracuj± i odjechał. My¶lałam, że zawiózł kolegę, który miał popsuty samochód i wróci, ale nie. Poszłam na nasz± działkę niedaleko, ale go nie było. Wysłałam smsa do niej, że niech sobie go weĽmie, niech będ± razem tylko niech odstawi samochód, bo trzeba zawieĽć dzieci do szkoły. Zadzwoniłam też do niej z innego telefonu- ODEBRAŁA i powiedziała, że nigdy do niej nie przyjeżdżał i nie przyjedzie. Spokojny głos, nie jaka¶ tam małolata. NIe wrócił, żeby zawieĽć syna, wiem, bo moja mama dzwoniła, czy nie wiem kto zawiezie syna, bo jego jeszcze nie ma. PóĽniej dzwoniła córka, pytałam, czy tata już jest - był w łazience. Zacz±ł jak gdyby nigdy nic, zapytałam gdzie był - powiedział, że nie powinnno mnie to interesować. Płakałam do słuchawki, że to koniec. Powiedział, że nie ma mowy, że nie zostawi dzieci. Napisałam szybko pozew o separację i wysłałam mu mailem do pracy. Dzwoniłam do jego pracy, że mam jej numer telefonu, ale zapomniałam jak ma na imię ta pani i jeszcze do jego siostrzeńca, który też tam pracuje, żeby mi podał imię. Dzwoniłam jeszcze do niej, my¶lałam, ze odbierze m±ż, raz słyszałam jak płakało małe dziecko. Podpytałam mojego brata, jak był po jaki¶ imieninach o ten numer i wydał się, że to pewnie taka Iza. Następnego dnia powiedział mi, że nic nie wie, nic nie widział i że był wstawiony, a tak w ogóle to lepiej nie wiedziećl Kiedy odblokowałam mężowi telefon przyszły dwa zaległe smsy z od niej: " Czy znasz ten numer:....." i " Czyżby to była twoja żona?". Zamieniłam mu w kontaktach numery, tzn. jak dzwoniłam ze swojego telefonu, to wy¶wietlał się jej numer. Zadzwoniłam i odebrał: "Halo" takim przestraszonym głosem małego chłopczyka, ale odłozyłam słuchawkę. Wysłałam mu smsa, że "Kocham", że "dzwoniła twoja żona, powiedziałam jej wszystko.", ale wył±czył telefon. Wcze¶niej z jego telefonu napisałam do niej, że " Mam tego dosyć. Chcę rozwodu" , ale nie odpisała. Napisałam jej po imieniu, że jest gorsza niż matka Madzi i Gabrysia i że powinna zaj±ć się dzieckiem, bo dziecko samo się na ¶wiat nie prosiło i że dam znać na policję, że zaniedbuje dziecko. Odebrała. Powiedziałam, że my¶lę, że ma mi dużo do wyja¶nienia. Powiedziała, że byli razem na imprezie integracyjnej, że tylko tańczyli, trzy tańce, nie spali ze sob±, że nie wie dlaczego to zrobiła, nie była pijana, że ma synka 2 latka. Zapytałam, czy sama się zwolni, czy mam jej pomóc. Oczyma wyobraĽni widziałam jak policja wyprowadza ich dwoje na oczach wszystkich. jak zostaj± bez pracy. Powiedziała, że musi mieć pracę, że przeprasza, ale to nie tylko jej wina, że razem pracuj±, ale nie znali się wcze¶niej, że to on do niej przychodził, że ona nie ma czasu i żeby¶my ROZWIˇZYWALI SWOJE PROBLEMY SAMI. Wie, że skończył 40 lat, że ma dzieci, powiedział jej, że znalazłam smsy w internecie i że ja wysyłałam tamte póĽniejsze. Powiedziałam, że wiem, że do "tanga trzeba dwojga, że mam pretensje głównie do niego, bo tylko on wiedział w jakiej sytuacji jestem. Powiedziałam, jej, że przepraszam za te telefony i smsy my¶lałam, że mam więcej klasy, ale nikt tego nie wie jak się zachowa, że mnie to przerosło no i na koniec, żeby nie żałowała, bo nie jest tego warty. Niech skupi się na dziecku, bo ono potrzebuje matki. Więcej już do niej nie dzwoniłam chociaż często mam ochotę poprostu pogadać, bo nie mam komu o tym powiedzieć, tak się wstydzę. Z mężem zawozilismy córkę na obóz i przed ni± starali¶my się udawać, ze jest ok, ale ona ma bardzo dobre serce i zawsze wszystko wyczuje. W drodze powrotnej ryczałam cał± drogę. Mówił mi, że to przez to, że mieszkamy "na kupie", że go nie szanuj±, że jestem za mało wyluzowana. Po powrocie zacz±ł mnie całować, kochali¶my się w łazience. Przez cały tydzień ci±gle czuło¶ci, gor±ce smsy. /ale nawet gdyby to było 150 to i tak ona była pierwsza/ Powiedziałam, że musimy rozmawiać, nie zamiatać pod dywan. Obiecał, że nie będzie pił, że nie będzie kłamał, choć to dla niego trudne. Napisał, że mamy najpiękniejszy czas w życiu (????). Ale nie pogodziłam się z tym, to wraca. Kiedy się ze mn± kocha, nie mówi po imieniu, tylko misia! (nienawidzę takich zdrobnień - MISIA _MIZiA - IZIA- IZA?) My¶lę jaka jest, czego mu brakowało? Powiedział, że nikogo nie było, że zawsze będę ja, że brakowało mu seksu, że miał dosyć kłótni - na swoje urodziny pił przez dwa dni z kolegami w garażu, po alkoholu jest agresywny, nie chcę żeby dzieci go ogl±dały w takim stanie i zaczęłam sypiać z córk±. Wczoraj dostali¶my zaproszenie na wesele do jego rodziny w to miejsce, gdzie tańczył z kelnerk±. Nie chcę do tego wracać tym bardziej, że z t± też był taniec. Zacz±ł znowu ukrywać rachunki, może znowu pije jak jestem w pracy? Na weselu też pewnie nie odmówi, a przecież obiecywał... Powiedziałam, że nie pojadę. Jego rodzina bardzo mnie lubi i szanuje, ale nie chcę udawać, że jest nam dobrze. Pokłócilismy się znowu, przed prac± pożegnał się tylko z dziećmi... Jutro jedziemy na urlop z dziećmi. Tak się ciesz±, a ja nie mam siły. Jego nie spakowałam, niech sam się ruszy. Przed zdrad± kupiłam mu koszulki reprezentacji Francji i Hiszpaniii na EURO. Pojechał w nich na wyjazd integracyjny poł±czony ze szkoleniem. Tytuł" Komunikacja w firmie i w życiu!!!!". Może jednak robił ro na Hiszpana, po francusku? Nie chcę żeby mi to wszystko przypominały, mam ochote je poci±ć! Wyrzuciłam to z siebie, chciałam z kim¶ o tym pogadać. Dzwoniłam nawet na infolinię dla osób w kryzysie emocjonalnym, ale ci±gle zajęte. Tak wygl±da moje życie po zdradzie. Chciałam powiesić ogłoszenie na dworcu i pod budk± z piwem, że "Lubię rozmawiać o seksie przez telefon. Zadzwon lub napisz" i podac jej numer. Chcialam na forum ich firmy napisać o całej tej imprezie i o nich. Chciałam dzwonić na policję. Straciłam zaufanie, straciłam klasę, szacunek do samej siebie. Wnocy znowu ryczałam i wysłałam mu smsy, że go nienawidzę, że chcę, żeby odszedł. Odpisał dopiero dzisiaj. 3 smsy, ze kocha, że tęskni, że chce kochać mnie bez przerwy. Znowu łykam kalmsa na zmianę z asparginem. Wyjeżdżam. Szkoda, że nikt nie czyta tego forum wcze¶niej. Zreszt± to i tak inaczej się odbiera. Pozdrawiam wszystkich zdradzonych. Życzę wszystkim siły (i sobie też). zapytał(a) o 17:38 ZDRADZIŁAM MĘŻA I SPOTYKAM SIĘ Z TYM CO TO ZROBIŁAM ? Witam zrobiłam to bo mi z mężem nam się nie układa mam dzieci dwie córki , ale ta pokusa była wielka do zdrady to było silniejsze od mnie , z tym co zrobiłam mamy to uzgodnione że nikt nie może się o tym dowiedzieć on nie chce i ja też ? spotykam się , ale ja nie wiem czy sie w nim nie zakochałam chce sie z nim często spotykać mieszka w klatce obok widziałam go zanim zrobiliśmy to pierwszy raz . często wychodze teraz na balkon żeby go zobaczyć on mam 42 lat a ja 27 . chyba chce z nim być bardzo mi się on podoba , co mam robić pomocy proszę was ? Odpowiedzi Niewiem co powiedzieć :D Niejestem jeszcze pełnoletnia xd jestes nienormalna ! masz meza i dzieci. i chesz ich teraz zostawic dla jakiegos starego faceta z kasą weź sie nad tym porzadie zastanow przemyśl sobie to dobrze czy warto zaprzepaścić małżeństwo i dzieci dla innego faceta ? Pomyśl o curkach. Aga 123 odpowiedział(a) o 17:49 nie mam 18 lat ale czy chcesz żeby twoje dzieci cierpiały ?jak ja pomyślę co by było jak by się moi rodzice mieli rozwieść to myślę że jak bym miała doła to bym chyba zrobiła coś na prawdę głupiego(podcieła żyły lub nawet próba samobujcza).pomyśl o dzieciach rodzinie może to chwilowa zachcianka, z mężem nad tymi rzeczmi co Ci się nie podobają i czego od niego oczekujesz lub żeby się bardziej postarał zaspokoić twoje facet to tylko sąsiad i nie znasz Go tak naprawde długo żeby od razu z nim mieszkać i żeby zranić całą jak Ty byś się czuła na ich miejscu ?czy by nie okropnie,jakby one zostały przez Ciebię zdradzone , to przemyśl czy byś później nie żałowała tego do końca że podejmiesz właściwą : ) Aga 123 odpowiedział(a) o 17:53 lub możesz się też wzierzyć przyjaciółcę lub Ty masz DOPIERO 27 i nie masz takiego doświadczenia chyba żeby podejmować takie decyzje(nie chce Ciebię urazić)idźcie do poradni małżeńskiej czy coś w tym stylu(trzeba się zastanowić nqad wszystkim:o dzieciach,mężu,rodzinie)jak by się mąż czuł po takim ciosie?oszukany,zdradzony,zdezorientowany,miałby poczucie winy że nie zapewnił Ci wszystiego Centa odpowiedział(a) o 22:39 Najbiedzniejsze w tym układzie są dzieci one będą cierpieć w ogóle jak mogłaś ? blocked odpowiedział(a) o 17:39 Uważasz, że ktoś się myli? lub

zdradziłam męża na weselu